اگه آدم عاشق یکی باشه و باید مدتی منتظرش باشه خوب یا مسئله ی تکراریه وکاملا عادی و منطقیه هرکی خربزه میخوره...

اما منظورم یه چیز دیگه هست حتی منظورم این نیست که مثلا یه نفر رو تو جنگ اسیر میکنن میتونی بهش نامه بدی یا از اوناییکه آزاد میشن بپرسی که سالمه یا نه و زنده هست یانه البته اینم از اون مدل تنش زا وناراحت کننده هست.

اما فرض کنیین یه عده آدمو گروگان گرفتن  و در مورد زنده بودنشون هیچ اطلاعی نیست از شانس بد یکی از اعضای خونوادتون اون جاست طرف هر چند ساعت یکی رو میکشه خلاصه بعد از چند روز با تک تیر انداز گروگانگیرو میکشن و همه از اونجا میان بیرون یه جمعیت زیاد در حدود 500 نفر یابیشتر همه میان بیرون و تو نگاه میکنی تا اون شخص مهم رو پیدا کنی مثلا پدرت هرچی جلوتر میری آغوش باز دیگرانه که داره به کسی لبخند میزنه اما کسیکه دنبالشی نیست یا حداقل هنوز تو این چتد ثانیه پیداش نکردی خیلی سخته واقعا بدتر از درد عشقه آدم نمیدونه خوشحال باشه که گروگاناآزاد شدن یا ناراحت که چرا پدرش نیست کو پس؟ خدا کنه  زنده پیداش کنه وگرنه مجبوره جسدشو تحویل بگیره.

البته میتونه به جای گروگانگیری به کارگرای معدن فکر کنیین که تویه موقعیت بدون ارتباط با بیرون دفن شدن ولی بازم استرس و ناراحتیش کمتر از اون حالت سخت قبلی هست شایدم بدتر باشه....



تاريخ : دوشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٧:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : امیر افلاکیان | نظرات ()
  • ایکس باکس | قالب بلاگ اسکای